IT SUwalszczyzna
Pobierz Flash Player aby wyświetlić baner.
« Strona Główna | Poprzednia Strona » BIAŁORUŚ

BIAŁORUŚ

BIAŁORUŚ

BIAŁORUŚ (Republika Białoruś)
Stolica: Mińsk
Waluta: rubel białoruski (BYR);
1 USD = ok. 2150 BYR
Języki urzędowe: białoruski, rosyjski

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE.
Od 1 października 2003 r. między Polską a Białorusią wprowadzono ruch wizowy na nowych zasadach. Wizę białoruską można uzyskać w konsulatach bia­łoruskich w Warszawie, Gdańsku, Białymstoku i Białej Podla­skiej (nie ma możliwości uzyskania wizy na granicy). Od 1 maja 2004 r. jednokrotna wiza kosztuje 6 USD, dwukrotna – 11 USD, trzykrotna – 16 USD, wielokrotna – 30 USD. Podstawowe do­kumenty niezbędne do otrzymania wizy to: paszport, fotografia, wypełniony wniosek. Konsul może zażądać również potwierdze­nia dokonania rezerwacji hotelu lub potwierdzenia wykupienia usługi turystycznej, np. wycieczki. Osobom do 16. roku życia i powyżej 65 lat, a także inwalidom i osobom im towarzyszącym w przypadkach szczególnych (śmierć członka rodziny, choroba itp.) przysługuje wiza bezpłatna, którą uzyskuje się po złożeniu wymienionych dokumentów. Za otrzymanie wizy w trybie przy­spieszonym (w ciągu jednego dnia) pobierana jest dodatkowa opłata (decyzją konsula). Członkowie rodzin obywateli białoruskich otrzymują wizę o 50 proc. tańszą. Nie ma obowiązku okazania biletu powrotnego ani określonej kwoty pieniędzy na pobyt, choć nie można wykluczyć, że w szczególnych przy­padkach służby graniczne mogą tego zażądać. Uwaga: Z dniem 1 listopada 2005 r. władze białoruskie wprowadziły wobec obywateli RP wjeżdżających na terytorium Białorusi obowiązek posiadania polisy ubezpieczenia medycznego. Zgodnie z informacją Ambasady Republiki Białoruś od 1 grudnia 2005 r. obywatele polscy składający w urzędach konsularnych Republiki Białoruś w Polsce wniosek o wydanie wizy wjazdowej mają obowiązek przedstawić polisę ubezpieczenia medycznego, honorowaną na terytorium Białorusi:
• obywatele RP aplikujący o wizę jednokrotną powinni przedłożyć polisę ubezpieczeniową, której termin powinien być zgodny z terminem ważności wizy (można kupić polisę ubez­pieczenia medycznego na polskobiałoruskim przejściu gra­nicznym);
• obywatele RP aplikujący o wizy wielokrotne powinni przedstawić polisę ubezpieczeniową ważną na pierwszy planowa­ny okres pobytu;
• obywatele RP mający ważne wizy białoruskie mogą wykupić polisy ubezpieczeniowe w punktach sprzedaży polis ubezpie­czeniowych na terytorium Polski lub na przejściach granicz­nych na granicy polskobiałoruskiej; ta sama zasada dotyczy tranzytu samochodowego przez terytorium Białorusi;
• obywatele RP, którzy przebywają już na terytorium Białorusi, mogą wykupić polisy ubezpieczeniowe u ubezpieczycieli białoruskich na miejscu.
Polisy ubezpieczenia medycznego honorowane na Białorusi można kupić w Polsce w firmach ubezpieczeniowych upoważnionych przez władze białoruskie do ich sprzedaży i na polskobiałoruskich przejściach granicznych – po stronie białoruskiej. Kontrola posia­dania przez obywateli RP ubezpieczenia medycznego odbywa się przy wjeździe na terytorium Białorusi, na przejściach granicznych, podczas rejestracji w hotelach i urzędach meldunkowych (OWIR). Szczegółowych informacji w sprawie sieci punktów sprzedaży po­lis ubezpieczenia medycznego oraz ich cen udzielają urzędy kon­sularne Republiki Białoruś w Polsce. Uwaga: 5 lutego 2006 r. zaczęły obowiązywać nowe przepisy dotyczące pobytu cudzoziemców na Białorusi i tranzytu przez jej terytorium. Cudzoziemcy przyjeżdżający na krócej niż miesiąc muszą mieć przy sobie równowartość minimum 14 USD na każdy dzień pobytu. Mieszkać mają prawo wyłącznie tam, gdzie zostali zameldowani (meldunku należy dokonać na milicji w ciągu pierwszych trzech dni pobytu). Na przejazd tranzytem przez terytorium Białorusi obywatele polscy mają mają dwie doby, licząc od daty wjazdu, w ramach ważności wizy kraju docelowego. Na każdy dzień tranzytu muszą mieć równowartość 68 USD. Mogą się poruszać wyłącznie po trasach międzynarodowych. Nowe przepisy zakładają, że białoruskie władze mogą odmówić cudzoziemcowi wjazdu na terytorium Białorusi.

PRZEPISY CELNE.
Przepisy celne zezwalają na wwóz waluty w dowolnej kwocie. Należy ją zgłosić, wypełniając deklarację celną przy wjeździe. Zgodnie z przepisami można wwieźć i wywieźć z Białorusi walutę wymienialną w kwocie do 3000 USD (lub jej równowartość) w gotówce bez wypełniania deklaracji celnej, a kwoty od 3000 do 10 000 USD – wyłącznie na podsta­wie deklaracji celnej. W przypadku wywozu z Białorusi kwoty przekraczającej 10 000 USD należy mieć stosowne zezwolenie (np. deklarację celną lub dokument bankowy zezwalający na wy­wóz waluty). Nie jest wymagane zaświadczenie z banku o po­chodzeniu waluty przewyższającej sumę, którą zadeklarowano przy wjeździe, jednak cudzoziemiec ma obowiązek pisemnego zgłoszenia w deklaracji wszystkich wywożonych środków płatniczych przekraczających 3000 USD. Niezależnie od przepisów zalecane jest jednak wpisywanie do deklaracji wszystkich wwożonych i wywożonych środków, gdyż zdarzają się przypadki od­miennej interpretacji tych przepisów przez służby celne. Na Białoruś można bezcłowo wwozić przedmioty osobistego użytku
o wartości do 1000 EUR i o wadze do 50 kg, a także 1 karton pa­pierosów (200 szt.), 1 l alkoholu (wino lub wódka) oraz 1 l piwa. Osoby wjeżdżające samochodem osobowym powinny dopełnić na granicy procedury czasowego bezcłowego wwozu środka ko­munikacji. Na podstawie wydanego tam zezwolenia samochód może znajdować się na Białorusi do 90 dni. Brak ważnego zaświadczenia o bezcłowym wwozie pojazdu lub przekroczenie terminu ważności zaświadczenia może grozić nawet konfiskatą samochodu w trybie administracyjnym (przy okazji rutynowej kontroli lub w drodze powrotnej na granicy). Procedura bezcłowego wwozu dotyczy wszystkich obcokrajowców (z wyjątkiem tranzytu). Użyczenie osobie trzeciej samochodu wwiezionego na obszar celny Bialorusi na podstawie procedury celnej cza­sowego wwozu może odbyć się wyłącznie za zgodą urzędu celnego wystawiającego ww. zaświadczenie; w przeciwnym razie – najczęściej podczas wyjazdu z Białorusi – może dojść do konfiskaty samochodu. Osoba kierująca pojazdem nie będącym jej własnością powinna mieć notarialną umowę użyczenia środka transportu na terytorium Białorusi. Jeżeli jednak przejazd takim samochodem ma charakter tranzytu do Federacji Rosyj­skiej, w kasie urzędu celnego należy dokonać opłaty gwaran­cyjnej w wysokości 1500 EUR za pojazdy 3letnie i nowsze lub 500 EUR (o pojemności silnika do 2500 cm) i 1500 EUR (o pojemności powyżej 2500 cm) za pojazdy starsze. W przypadku podróży samochodem należy liczyć się także z opłatą tranzytową w wysokości ok. 25 USD przy przekraczaniu granicy innym przejściem niż to, którym nastąpił wjazd na Białoruś. Przy wyjeździe z Białorusi pobierana jest opłata w wysokości ok. 3 USD; w przypadku przejazdu tranzytowego opłata wynosi ok. 1 USD (dotyczy to wyłącznie przypadków, kiedy wyjazd z Białorusi następuje przez polskobiałoruskie przejście graniczne w Brześciu lub przez którekolwiek z przejść granicznych między Białorusią a Ukrainą; w pozostałych przypadkach opłata wynosi również 3 USD). Przy wjeździe i wyjeździe z Białorusi może być także pobierana dodatkowa opłata ekologiczna w wysokości ok. 4 USD. Powyższych opłat dokonuje się w filiach banków na przejściach granicznych lub w innych wyznaczonych do tego celu punktach. Pokwitowanie opłaty należy zachować w celu okazania go funkcjonariuszom białoruskiej straży granicznej.

PRZEPISY PRAWNE.
Przemyt lub posiadanie nawet najmniej­szej ilości narkotyków lub środków psychotropowych są suro­wo karane.

MELDUNEK.
W ciągu 3 dni po przekroczeniu granicy należy zameldować się w urzędzie meldunkowym (OWIR) właściwym dla miejsca pobytu. Niedopełnienie tego obowiązku grozi grzywną. W hotelu zameldowanie odbywa się na miejscu.
UBEZPIECZENIE.
Od 1 listopada 2005 r. obywateli Polski wjeżdżających na terytorium Białorusi obowiązuje ubezpieczenie medyczne. Kierowcy powinni wykupić w Polsce międzynarodową zieloną kartę.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA.
Nie są wymagane szcze­pienia ochronne. Zagrożenie chorobami zakaźnymi, np. błonicą (zwłaszcza latem), grypą (w zimie) i chorobami wenerycznymi jest dość duże. Latem i jesienią w lasach należy uważać na klesz­cze roznoszące wirusowe choroby. Obywatele Polski są leczeni na Białorusi odpłatnie. Doba w szpi­talu kosztuje równowartość ok. 20 USD, jednak w razie leczenia specjalistycznego cena może być wyższa. Poziom opieki szpi­talnej i warunki leczenia są znacznie niższe niż w Polsce, mogą też występować problemy z dostępnością specjalistycznych le­karstw. Korzystając z usług przychodni lekarskiej lub zabiegów dentystycznych, należy wybierać prywatne placówki, które dysponują znacznie lepszym sprzętem specjalistycznym. W apte­kach podstawowe leki można kupić bez recepty.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW.
Międzynarodowe prawo jazdy nie jest wymagane, natomiast bardzo skrupulatnie milicja kontroluje posiadanie przez polskich kierowców obowiązkowego wyposażenia samochodu (apteczka, trójkąt ostrzegawczy, koło zapasowe), nalepki PL, ważnego przeglądu technicznego oraz ubezpieczenia (tzw. zielonej karty). W razie stwierdzenia uchybień i nieprzestrzegania zasad ruchu drogowego wymie­rzane są kary do kilkudziesięciu USD. Kierowcy podróżujący głównymi drogami powinni uwzględniać częste radarowe kon­trole prędkości. Na głównej autostradzie tranzytowej M1 Brześć– Mińsk–Moskwa obowiązuje ograniczenie do 100–120 km/godz. (dopuszczalna różnica prędkości w stosunku do wskazań zna­ków wynosi 10 km/godz.). Na tej autostradzie przejazd jest płatny (4 punkty pobierania opłat) i łącznie wynosi 6 USD za samo­chód osobowy dwuosiowy o wysokości do 2,10 m na odcinku od Brześcia do granicy białoruskorosyjskiej. Należy liczyć się ze sporadycznymi trudnościami z zatankowaniem paliwa (duże odległości między stacjami paliwowymi), dlatego – zwłaszcza wieczorem – lepiej jest przed granicą, jeszcze w Polsce, zatankować samochód do pełna, mimo że paliwo jest na Białorusi tańsze (np. benzyna 95 kosztuje ok. 0,7 USD za litr). Benzynę 98 można kupić na bardzo nielicznych stacjach (cena ok. 0,8 USD). W no­woczesnych stacjach benzynowych w większych miastach i przy głównych trasach za paliwo można płacić w walucie miejsco­wej, w dolarach lub w euro. W małych miejscowościach płaci się tylko w rublach białoruskich. Główne drogi są szerokie, dobrze utrzymane i oznakowane, z wyjątkiem pobocza, które nocą jest słabo widoczne. Ruch jest niewielki. Należy jednak zachować ostrożność, gdyż bardzo często się zdarza, że po auto­stradzie poruszają się piesi i zwierzęta domowe lub leżą na niej porzucone duże przedmioty. W nocy największym zagrożeniem są nie oświetlone pojazdy stojące na pasach ruchu. Miejscowi kierowcy, choć z reguły nie jeżdżą szybko, są dość niefrasobli­wi: normą jest wolna jazda szybkim pasem ruchu, nieużywanie świateł (nawet po zmroku) i kierunkowskazów, gwałtowne skręcanie z niewłaściwego pasa lub wymuszanie pierwszeństwa przejazdu. Obowiązek jazdy z włączonymi światłami w ciągu dnia w sezonie jesiennozimowym został na Białorusi zniesiony, co wymaga zachowania wzmożonej ostrożności.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU.
Nie ma ograniczeń poza niewielką zamkniętą strefą na południu, najsilniej skażoną w wy­niku awarii czarnobylskiej. Przebywanie w strefie nadgranicznej wymaga zezwolenia wydanego przez MSW.

BEZPIECZEŃSTWO.
Zagrożenie przestępczością jest porówny­walne z sytuacją w Polsce. Nie zdarzają się w zasadzie napady na kierowców na drogach, dochodzi natomiast do kradzieży po­jazdów i włamań do samochodów, szczególnie w mało uczęszczanych miejscach, oraz do drobnych kradzieży w hotelach. Pa­trole milicyjne są bardzo częste, w dużych miastach są praktycznie na każdym większym skrzyżowaniu. Należy uważać na zatrzymy­wanie samochodów przez funkcjonariuszy milicji drogowej (GAI) w miejscach o dużym natężeniu ruchu (skręty, ronda itp.).
OBYCZAJE.
Nie ma żadnych specyficznych norm zwyczajo­wych, których nieprzestrzeganie mogłoby doprowadzić do sytu­acji konfliktowej. Białorusini zazwyczaj odnoszą się do Polaków ciepło i życzliwie, szczególnie w zachodniej i północnej części kraju, gdzie mieszka polska mniejszość. Ponadto wielu Białorusinów posługuje się łamaną polszczyzną, co ułatwia kontakt. Porozumiewanie się na co dzień po angielsku, nawet w dużych miastach, jest raczej niemożliwe.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• W zasadzie jedynym środkiem płatniczym jest miejscowa waluta; czasem można natrafić na ceny w tzw. jednostkach umownych (usłownyje jedinicy, czyli u.e. – równowartość jednego dolara). Pieniądze można wymienić w bankach czyn­nych z reguły do godz. 17.00 (często należy okazać paszport) lub w kantorach. W dużych miastach sieć kantorów jest dość dobrze rozwinięta, prowizja z reguły nie jest pobierana (w Grodnie, Brześciu i Mińsku można sprzedać lub kupić polskie złote). W mniejszych miejscowościach kantorów praktycznie nie ma. Zabroniona, choć niekiedy praktykowana, jest czar­norynkowa wymiana waluty. Przygodna wymiana pieniędzy może być potraktowana jako niezgodna z prawem i skończyć się zatrzymaniem oraz grzywną.
• Hoteli jest niewiele, a ich standard – niski, z wyjątkiem kilku reprezentacyjnych hoteli w Mińsku. Ceny dla obcokrajowców są znacznie wyższe niż dla obywateli miejscowych; należy liczyć się z wydatkiem ok. 60–70 USD za dobę w Mińsku i ok. 40 USD w mniejszych miastach. Na prowincji infrastruktura turystyczna i gastronomiczna praktycznie nie istnieje, mimo wielkich walorów przyrodniczych kraju.
• W instytucjach i w życiu codziennym dominuje język rosyj­ski. Bardzo uciążliwy jest rozbudowany system biurokratycz­ny. Obcokrajowiec zmuszony do załatwienia spraw w miej­scowych urzędach musi być przygotowany na czasochłonne procedury formalne, kolejki, konieczność wypełniania doku­mentów po rosyjsku; zdarzają się dodatkowe opłaty za przyśpieszenie toku sprawy.
• Raczej niewskazane jest kupowanie mięsa, mleka, nabiału i ryb w małych sklepach państwowych, na małych targowiskach i z przypadkowych źródeł, gdzie zasady higieny są słabo prze­strzegane, a jakość produktów może być niska. W małych miejscowościach mogą występować problemy z zaopatrzeniem w artykuły spożywcze i środki higieny, w miastach – w niektóre warzywa. Sieć handlowa jest dość słabo rozwinięta, poza Mińskiem nie ma supermarketów. Na południu kraju należy unikać spożywania miejscowej żywności ze względu na możliwość zagrożenia radioaktywnością – na niektórych terenach skażonych nadal prowadzona jest działalność rolnicza. W przypad­ku dłuższego pobytu wskazane jest zaopatrzenie się w część produktów spożywczych w Polsce, tym bardziej że na Białorusi są one z reguły droższe. Bez cła można wwieźć na Białoruś artykuły spożywcze o wadze do 5 kg na osobę.



Opublikowane na stronie it.suwalszczyzna.com.pl materiały, informacje lub ceny nie stanowią oferty w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego
©2005-2015 
IT.Suwalszczyzna.Com.pl